|
| |
| |
ഗുരൌ ഗോഷ്ഠേ ഗോഷ്ഠാലയിഷു  |
| ശ്രീല രഘുനാഥ ദാസ ഗോസ്വാമീ |
| भाषा: हिन्दी | English | தமிழ் | ಕನ್ನಡ | മലയാളം | తెలుగు | ગુજરાતી | বাংলা | ଓଡ଼ିଆ | ਗੁਰਮੁਖੀ | |
| |
| |
ഗുരൌ ഗോഷ്ഠേ ഗോഷ്ഠാലയിഷു സുജനേ ഭൂസുരഗണേ
സ്വമന്ത്രേ ശ്രീനാമ്നി വ്രജനവയുവദ്വന്ദ്വശരണേ
സദാ ദമ്ഭമ്ഹിത്വാ കുരു രതിമപൂര്വാമതിതരാം
അയേ സ്വാന്തര്ധാതസ് ഃ ചടുഭിരഭിയാചേ ധൃതപദഃ॥1॥ |
| |
| |
ന ധര്മമ്നാധര്മമ്ശ്രുതിഗണനിരുക്തമ്കില കുരു
വ്രജേ രാധാകൃഷ്ണപ്രചുരപരിചര്യാമിഹ തനുഃ
ശചിസൂനുമ്നന്ദീശ്വരപതിസുതത്വേ ഗുരുവരം
മുകുന്ദപ്രേഷ്ഠത്വേ സ്മര പദമജസ്രമ്നനു മനഃ॥2॥ |
| |
| |
യദീച്ഛേരാവാസമ്വ്രജഭുവി സരാഗമ്പ്രതിജനുര്
യുവദ്വന്ദ്വമ്താ ചേത്പരിചരിതുമാരാദഭിലഷേ
സ്വരൂപമ്ശ്രീരൂപമ്സഗണമിഹ തസ്യാഗ്രജമപി
സ്ഫുടമ്പ്രേമ്ണാ നിത്യമ്സ്മര നമ തദാ ത്വമ്ശൃണു മനഃ॥3॥ |
| |
| |
അസദ്വാര്താവേഷ്യാ വിസൃജ മതിസര്വസ്വഹരണീഃ
കഥാ മുക്തിവ്യാഘ്രയാ ന ശൃണു കില സര്വാത്മഗിലണീഃ
അപി ത്യക്ത്വാ ലക്ഷ്മീപതിരതിമിതോ വ്യോമനയനീം
വ്രജേ രാധാകൃഷ്ണൌ സ്വരതിമണിദൌ ത്വമ്ഭജ മനഃ॥4॥ |
| |
| |
അസാചേഷ്ടാകഷ്ടപ്രദവികടപാശാലിഭിരിഹ
പ്രകാമമ്കാമാദിപ്രകടപഥപാതിവ്യതികരൈഃ
ഗലേ ബദ്ധ്വാ ഹന്യേഽഹമിതി ബകഭിദ്വര്ത്മപഗണേ
കുരു ത്വമ്ഫുത്കാരാന് അവതി സ യഥാ ത്വമ്മനൈതഃ॥5॥ |
| |
| |
അരേ ചേതഃ പ്രോദ്യത്കപടകുടിനാടിഭരഖര
ക്ഷരന്മുത്രേ സ്ऩാത്വാ ദഹസി കഥമാത്മാനമപിമാമ്
സദാ ത്വമ്ഗാന്ധര്വാഗിരിധരിപദപ്രേമവിലസത്
സുധാമ്ഭോധൌ സ്ऩാത്വാ സ്വമപി നിതരാമ്മാമ്ച സുഖയ॥6॥ |
| |
| |
പ്രതിഷ്ഠാശാ ധൃഷ്ടാ സ്വപചരമണീ മേ ഹൃദി നടേത്
കഥമ്സാധുപ്രേമാ സ്പൃശതി ശുചിരേതന് നനു മനഃ
സദാ ത്വമ്സേവസ്വ പ്രഭുദയിതസാമന്തമ്
അതുലം യഥാ താമ്നിഷ്കാസ്യ ത്വരിതമിഹ തമ്വേഷയതി സ॥7॥ |
| |
| |
യഥാ ദുഷ്ടത്വമ്മേ ദരയതി ശഠസ്യാപി കൃപയാ
യഥാ മഹ്യമ്പ്രേമാമൃതമപി ദദാത്യുജ്ജ്വലമസൌ
യഥാ ശ്രീഗാന്ധര്വാഭജനവിധയേ പ്രേരയതി മാം
തഥാ ഗോഷ്ഠേ കാക്വാ ഗിരിധരമിഹ ത്വമ്ഭജ മനഃ॥8॥ |
| |
| |
മദീശാനാഥത്വേ വ്രജവിപിനചന്ദ്രമ്വ്രജവനേ
ശ്വരീമ്തന്നാഥത്വേ തദതുലസഖീത്വേ തു ലലിതാമ്
വിശാഖാമ്ശിക്ഷാലീവിതരണഗുരുത്വേ പ്രിയസരോ
ഗിരിന്ദ്രൌ തത്പ്രേക്ഷാലലിതരതിദത്വേ സ്മര മനഃ॥9॥ |
| |
| |
രതിമ്ഗൌരീലീലേ അപി തപതി സൌന്ദര്യകിരണൈഃ
ശചിലക്ഷ്മിസത്യാഃ പരിഭവതി സൌഭാഗ്യബലനൈഃ
വശികാരൈസ് ഃ ചന്ദ്രാവലീമുഖനവീനവ്രജസതീഃ
ക്ഷിപത്യാരാദ്യാ തമ്ഹരിദയിതരാധാമ്ഭജ മനഃ॥10॥ |
| |
| |
സമമ്ശ്രിരൂപേണ സ്മരവിവശരാധാഗിരിഭൃതോര്
വ്രജേ സാക്ഷാത്സേവാലഭനവിധയേ തദ്ഗണയുജോഃ
തദിജ്യാഖ്യാധ്യാനശ്രവണനതിപഞ്ചാമൃതമിദം
ധയന് നിത്യാ ഗോവര്ധനമനുദിനമ്ത്വമ്ഭജ മനഃ॥11॥ |
| |
| |
മനഃശിക്ഷാദൈകാദശകവരമേതമ്മധുരയാ
ഗിരാ ഗായത്യുച്ചൈഃ സമധിഗതസര്വാര്ഥതതി യഃ
സയൂഥഃ ശ്രിരൂപാനുഗ ഇഹ ഭവന് ഗോകുലവനേ
ജനോ രാധാകൃഷ്ണാതുലഭജനരത്നമ്സ ലഭതേ॥12॥ |
| |
| |
| |
| हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥ हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥ |
| |
| |
|