| श्रीमद् वाल्मीकि रामायण » काण्ड 3: अरण्य काण्ड » सर्ग 63: श्रीराम का विलाप » श्लोक 7 |
|
| | | | श्लोक 3.63.7  | सा नूनमार्या मम राक्षसेन
ह्यभ्याहृता खं समुपेत्य भीरु:।
अपस्वरं सुस्वरविप्रलापा
भयेन विक्रन्दितवत्यभीक्ष्णम्॥ ७॥ | | | | | | अनुवाद | | 'हाय! मेरी सज्जन स्वभाव वाली भीरु पत्नी को राक्षस ने आकाश मार्ग से अवश्य ही हरण कर लिया है। सीता, जो उस समय मधुर स्वर में विलाप कर रही थी, भय के कारण बार-बार विकृत स्वर में रोने लगी होगी। 7. | | | | 'Alas! My timid wife of noble nature was surely abducted by the demon through the sky. Sita, who used to mourn in a sweet voice at that time, must have started crying in a distorted voice repeatedly out of fear. 7. | | ✨ ai-generated | | |
|
|