|
| |
| |
श्लोक 2.87.7  |
ताश्च तं पतितं भूमौ रुदत्य: पर्यवारयन्।
कौसल्या त्वनुसृत्यैनं दुर्मना: परिषस्वजे॥ ७॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| वे भरत को घेरकर भूमि पर लेटे हुए रोने लगे। कौशल्या का हृदय शोक से और भी अधिक दुःखी हो गया। वे भरत के पास गईं और उन्हें अपनी गोद में कसकर जकड़ लिया। |
| |
| They surrounded Bharata lying on the ground and all of them started crying. Kausalya's heart became even more sad with grief. She went near Bharata and hugged him tightly in her lap. |
| ✨ ai-generated |
| |
|