|
| |
| |
श्लोक 1.2.11  |
तं शोणितपरीतांगं चेष्टमानं महीतले।
भार्या तु निहतं दृष्ट्वा रुराव करुणां गिरम्॥ ११॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| पक्षी खून से लथपथ होकर भूमि पर गिर पड़ा और पीड़ा से पंख फड़फड़ाने लगा। अपने पति की हत्या होते देख उसकी पत्नी क्रौंची करुण स्वर में चीखने लगी। |
| |
| The bird fell to the ground soaked in blood and started flapping its wings in agony. Seeing her husband murdered, his wife Kraunchi started screaming in a pitiful voice. 11. |
| ✨ ai-generated |
| |
|