| श्री महाभारत » पर्व 14: आश्वमेधिक पर्व » अध्याय 20: ब्राह्मणगीता—एक ब्राह्मणका अपनी पत्नीसे ज्ञानयज्ञका उपदेश करना » श्लोक 19-20 |
|
| | | | श्लोक 14.20.19-20  | घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक् च श्रोत्रं च पञ्चमम्।
मनो बुद्धिश्च सप्तैता जिह्वा वैश्वानरार्चिष:॥ १९॥
घ्रेयं दृश्यं च पेयं च स्पृश्यं श्रव्यं तथैव च।
मन्तव्यमथ बोद्धव्यं ता: सप्त समिधो मम॥ २०॥ | | | | | | अनुवाद | | घ्राण (नासिका), जिह्वा, नेत्र, त्वचा, पाँचवाँ कान तथा मन और बुद्धि - ये उस वैश्वानर अग्नि की सात जिह्वाएँ हैं। सूँघने योग्य गन्ध, देखने योग्य रूप, पीने योग्य रस, स्पर्श करने योग्य वस्तु, सुनने योग्य शब्द, मन से ध्यान करने योग्य वस्तुएँ और बुद्धि से समझने योग्य वस्तुएँ - ये सात मुझ वैश्वानर की समिधाएँ हैं। 19-20॥ | | | | ‘Olfaction (nasal), tongue, eyes, skin and fifth ear and mind and intellect – these are the seven tongues of that Vaishvanar Agni. Smell that can be smelled, form that can be seen, juice that can be drunk, thing that can be touched, words that can be heard, things that can be meditated upon by the mind and things that can be understood by the intellect - these seven are the Samidhas of Me, Vaishwanara. 19-20॥ | | ✨ ai-generated | | |
|
|