|
| |
| |
श्लोक 1.10.16-18  |
প্রভু বোলে,—“ইথে আছে কোন্ বড জন?
আসিযা খণ্ডুক দেখি আমার স্থাপন?
সন্ধি-কার্য না জানিযা কোন কোন জনা
আপনে চিন্তযে পুঙ্থি প্রবোধে আপনা’
অহঙ্কার করি’ লোক ভালে মূর্খ হয
যেবা জানে, তা’র ঠাঞি পুঙ্থি না চিন্তয” |
प्रभु बोले,—“इथे आछे कोन् बड जन?
आसिया खण्डुक देखि आमार स्थापन?
सन्धि-कार्य ना जानिया कोन कोन जना
आपने चिन्तये पुङ्थि प्रबोधे आपना’
अहङ्कार करि’ लोक भाले मूर्ख हय
येबा जाने, ता’र ठाञि पुङ्थि ना चिन्तय” |
| |
| |
| अनुवाद |
| भगवान ने चुनौती दी, "देखते हैं कौन इतना बुद्धिमान है कि मेरे निष्कर्षों का खंडन कर सके। कुछ विद्यार्थी तो संयोजन के नियम भी नहीं जानते, फिर भी वे स्वयं अध्ययन करके संतुष्ट रहते हैं। इस प्रकार वे अंततः मूर्ख बन जाते हैं क्योंकि वे ज्ञान में किसी की सहायता नहीं लेते।" |
| |
| The Lord challenged, "Let us see who is intelligent enough to refute my conclusions. Some students do not even know the rules of combination, yet they are content to study on their own. Thus they ultimately become fools because they do not seek help in knowledge." |
| ✨ ai-generated |
| |
|