श्री भक्ति रसामृत सिंधु  »  सागर 2: दक्षिणी विभाग: सामान्य भक्ति रस  »  लहर 4: व्याभिचारी-भाव (क्षणिक आनंदवर्धक अस्थिरताएँ)  »  श्लोक 137
 
 
श्लोक  2.4.137 
तत्र इष्टानाप्त्या, यथा श्री-दशमे (१०.२९.२९) —
कृत्वा मुखान्य् अवशुचः श्वसनेन शुष्यद्
बिम्बाधराणि चरणेन लिखन्त्यः ।
अस्रेर् उपात्तमसिभिः कुचकुङ्कुमानि
तस्थुर् मृजन्त्य उरुदुःख-भराः स्म तूष्णीम् ॥२.४.१३७॥
 
 
अनुवाद
श्रीमद्भागवत के दशम स्कंध [10.29.29] में, प्रेम की इच्छित वस्तु न मिलने पर चिंतन करते हुए कहा गया है: "सिर झुकाए, भारी, दुःख भरी साँसों से लाल हो चुके होठों को सुखाते हुए, गोपियाँ अपने पैरों के अँगूठों से ज़मीन खुरच रही थीं। उनकी आँखों से आँसू बह रहे थे, जो उनके कज्जल को बहा ले जा रहे थे और उनके वक्षस्थलों पर लगे सिंदूर को धो रहे थे। इस प्रकार वे चुपचाप अपने दुःख का बोझ ढोती खड़ी रहीं।"
 
In the tenth canto [10.29.29] of the Srimad Bhagavatam, reflecting on not getting the desired object of love, it is said: "With their heads bowed, drying their lips reddened with heavy, sorrowful breaths, the gopis scratched the ground with their toes. Tears flowed from their eyes, washing away their kajal (black kohl) and the sindoor (vermilion) on their breasts. Thus they stood silently bearing the burden of their sorrow."
 ✨ ai-generated
 
 
  Connect Form
  हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥
  © 2026 vedamrit.in All Rights Reserved. Developed by acd