|
| |
| |
श्लोक 2.1.345  |
दुष्ट-वधो, यथा ललित-माधवे (९.५०) —
शम्भुर् वृषं नयति मन्दर-कन्दरान्तर्
म्लानः सलीलम् अपि यत्र शिरो धुनाने ।
आः कौतुकं कलय केलि-लवाद् अरिष्टं
तं दुष्ट-पुङ्गवम् असौ हरिर् उन्ममाथ ॥२.१.३४५॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| ललिता-माधव द्वारा राक्षसों का वध: "जब अरिष्टासुर उपहास में अपना सिर हिलाता है, तो शिव का चेहरा पीला पड़ जाता है और वे अपने बैल के साथ मंदार पर्वत की एक गुफा में चले जाते हैं। आह! मज़ा देखो! कृष्ण ने उस दुष्ट बैल राक्षस को कितनी सहजता से मार डाला।" |
| |
| Lalita-Madhava kills the demons: "When Arishtasura shakes his head in derision, Shiva's face turns pale and he retreats with his bull to a cave in Mount Mandara. Ah! behold the fun! How easily Krishna killed that wicked bull demon." |
| ✨ ai-generated |
| |
|