|
| |
| |
श्लोक 2.1.146  |
तत्र आद्यो, यथा —
रत्नालङ्कार-भारस् तव धन-दमनोर् आज्य-वृत्त्याप्य् अलभ्यः
स्वप्ने दम्भोलि-पाणेर् अपि दुरधिगमं द्वारि तौर्यत्रिकं च ।
पार्श्वे गौरी-गरिष्ठाः प्रचुर-शशि-कलाः कान्त-सर्वाङ्ग-भाजः
सीमन्तिन्यश् च नित्यं यदुवर भुवने कस् त्वद्-अन्यो’स्ति भोगी ॥२.१.१४६॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| सर्वप्रथम भोक्ता का चित्रण किया गया है: "हे यदुश्रेष्ठ! आपके रत्नजटित आभूषणों की मात्रा की कल्पना धन के स्वामी कुबेर भी नहीं कर सकते। आपके द्वार पर होने वाले नृत्य-गान की कल्पना इंद्र स्वप्न में भी नहीं कर सकते। आपके समीप सदैव सुन्दर स्त्रियाँ रहती हैं जो आपके आकर्षक अंगों का आनंद लेती हैं, जो आपके चंद्र-सदृश नखों के अग्रभागों से सुशोभित हैं और इस प्रकार शिवपत्नी से भी श्रेष्ठ हैं। इस संसार में आपके समान कोई भोक्ता नहीं है।" |
| |
| The enjoyer is first depicted: "O best of the Yadus! Even Kubera, the lord of wealth, cannot imagine the quantity of your jeweled ornaments. Indra cannot even dream of the singing and dancing that takes place at your door. You are always surrounded by beautiful women who enjoy your charming body, adorned with the tips of your moon-like nails and thus superior even to the wife of Shiva. There is no enjoyer like you in this world." |
| ✨ ai-generated |
| |
|