| श्री बृहत् भागवतामृत » खण्ड 2: उत्तर-खण्ड: श्री गोलोक महात्म्य » अध्याय 5: प्रेम (भगवान का प्रेम) » श्लोक 242-243 |
|
| | | | श्लोक 2.5.242-243  | अत्रैवोत्पद्यते दैन्यं
तत्-प्रेमापि सदा सताम्
तत् तच् छून्यम् इवारण्य-
सरिद्-गिर्य्-आदि पश्यताम्
सदा हाहा-रवाक्रान्त-
वदनानां तथा हृदि
महा-सन्ताप-दग्धानां
स्व-प्रियं परिमृग्यताम् | | | | | | अनुवाद | | वहाँ गोकुल में शुद्ध भक्तजन सदैव भगवान के प्रति विनम्रता और शुद्ध प्रेम का अनुभव करते हैं। उस भाव में, वे वनों, नदियों और पर्वतों को मानो निर्जन वन में देखते हैं। वे भक्तजन, जिनके मुख विलाप के स्वरों से भरे हैं, और जिनका हृदय घोर शोक से जल रहा है, सदैव अपने प्रियतम की खोज में रहते हैं। | | | | There in Gokula, pure devotees always experience humility and pure love for the Lord. In that state, they see the forests, rivers, and mountains as if they were deserted wilderness. Those devotees, their mouths filled with lamentations and their hearts burning with intense grief, are always in search of their beloved. | | ✨ ai-generated | | |
|
|