श्री बृहत् भागवतामृत  »  खण्ड 2: उत्तर-खण्ड: श्री गोलोक महात्म्य  »  अध्याय 3: भजन (प्रेममय सेवा)  »  श्लोक 148
 
 
श्लोक  2.3.148 
मन्यामहे कीर्तनम् एव सत्-तमं
लोलात्मकैक-स्व-हृदि स्फुरत्-स्मृतेः
वाचि स्व-युक्ते मनसि श्रुतौ तथा
दीव्यत् परान् अप्य् उपकुर्वद् आत्म्य-वत्
 
 
अनुवाद
लेकिन हम जप को ही भक्ति का सबसे उत्कृष्ट रूप मानते हैं, स्मरण से भी श्रेष्ठ, जो केवल अपने ही अशांत हृदय में प्रकट होता है। क्योंकि जप न केवल वाणी की क्षमता को, जिससे वह प्रत्यक्ष रूप से जुड़ता है, बल्कि मन और श्रवणेंद्रिय को भी सक्रिय करता है। और जप न केवल अभ्यास करने वाले को, बल्कि दूसरों को भी लाभ पहुँचाता है।
 
But we consider chanting to be the most sublime form of devotion, superior even to remembrance, which manifests only within one's own untroubled heart. Because chanting activates not only the faculty of speech, with which it directly connects, but also the mind and the sense of hearing. And chanting benefits not only the practitioner but also others.
 ✨ ai-generated
 
 
  Connect Form
  हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥
  © 2026 vedamrit.in All Rights Reserved. Developed by AmritChaitanyaDas